- 09/09/2026
- Wim Van Den Nobelen
Waarom het cv de valuta is van de arbeidsmarkt
Een cv heeft iets bijzonders. Bijna iedereen in recruitment gebruikt het. Werkgevers vragen erom, recruiters selecteren ermee en kandidaten besteden uren aan het perfectioneren ervan.
Maar waarom vertrouwen we er eigenlijk zoveel op?
Een briefje van €50 is uiteindelijk niet veel meer dan papier. Toch kun je ermee betalen, omdat we er collectief op vertrouwen dat het waarde vertegenwoordigt en dat iemand anders het morgen ook accepteert.
Met een cv gebeurt iets vergelijkbaars.
“Vier jaar Deloitte.” “WO-opgeleid.” “Tien jaar ervaring.” “Salesmanager bij een bekend bedrijf.”
Het zijn signalen waaraan we gezamenlijk waarde hebben toegekend. Niet omdat ze garanderen dat iemand succesvol wordt in een nieuwe baan, maar omdat we hebben afgesproken dat ze iets zeggen over iemands waarde op de arbeidsmarkt.
Het cv is daarmee de valuta van recruitment.
En misschien vertrouwen we iets te veel op die valuta. Een recruiter lijkt daarin op een bankier. Een bank wil weten of jij in de toekomst je lening kunt terugbetalen. Omdat niemand de toekomst kent, kijkt de bank naar je verleden: inkomen, vermogen, schulden en betaalhistorie. Recruiters doen ongeveer hetzelfde.
We proberen te voorspellen hoe iemand morgen zal presteren en kijken daarvoor naar werkgevers, opleidingen, functietitels en eerdere prestaties.
We gebruiken het verleden als onderpand voor vertrouwen in de toekomst.
Logisch. Maar ook beperkt. Want twintig jaar ervaring zegt niet automatisch dat iemand vandaag nog goed is. Een indrukwekkende werkgever zegt niet hoeveel iemand daar daadwerkelijk heeft bijgedragen. En een diploma vertelt maar weinig over motivatie, leervermogen of ambitie.
Toch behandelen we deze informatie vaak alsof er een vaste wisselkoers bestaat:
meer ervaring = beter bekendere werkgever = veiliger hoger diploma = meer potentieel
Terwijl die koers in werkelijkheid voortdurend fluctueert.
AI maakt dit probleem niet automatisch kleiner. Als AI honderd cv’s sneller beoordeelt, digitaliseren we vooral ons bestaande vertrouwen in dezelfde oude valuta. Interessanter wordt het wanneer we naast het cv andere vormen van waarde gaan accepteren. Motivatie. Vaardigheden. Werkproeven. Leervermogen. Ambitie.
Concrete antwoorden op vragen als:
- Kun je dit?
- Wil je dit?
- Hoe zou je dit aanpakken?
- Wat moet je nog leren?
- Waarom wil je juist deze baan?
Het cv hoeft dus helemaal niet weg.
Maar misschien moeten we stoppen het te behandelen alsof het de enige harde valuta van de arbeidsmarkt is.
Want uiteindelijk willen we niet weten wat iemand gisteren waard was. We willen voorspellen wat iemand morgen gaat bijdragen.
