- 29/04/2026
- Wim Van Den Nobelen
Motivatie is geen onderbuikgevoel
Motivatie.
Het is misschien wel het meest gebruikte en tegelijkertijd minst scherp gedefinieerde criterium in recruitment.
Vraag een recruiter waar hij of zij op selecteert, en de kans is groot dat ‘motivatie’ ergens in het antwoord zit. Vraag vervolgens hoe je die motivatie vaststelt, en het wordt al snel vager. “Dat voel je gewoon.”
Maar wat voelen we dan eigenlijk?
In de praktijk wordt motivatie vaak gemeten aan dingen die er verdacht veel op lijken, maar het niet zijn:
- Een sterk cv (vandaag de dag vaak door AI geschreven)
- Een goed gesprek
- De juiste antwoorden
- Zelfvertrouwen
- Presentatie
Allemaal signalen die iets zeggen. Maar zelden iets definitiefs over wat iemand écht drijft.
We bouwen teams op basis van wat zichtbaar is.
Ervaring, vaardigheden, overtuigingskracht. En hopen dat daaronder ook de juiste motivatie zit. Soms klopt dat. Vaak ook niet.
Met alle gevolgen van dien:
- Kandidaten die afhaken
- Hires die toch niet passen
- Opnieuw werven, met hoop op beter
Terwijl motivatie juist datgene is wat bepaalt of iemand blijft, groeit en echt impact maakt.
De vraag is dus niet óf motivatie belangrijk is. De vraag is: waarom behandelen we het nog steeds als iets abstracts?
Alsof het niet meetbaar is. Alsof het niet concreet te maken is.
Deze week verandert dat.
Morgen meer.
