- 06/05/2026
- Wim Van Den Nobelen
Waarom AI alle banen bedreigt. Behalve die van jou, natuurlijk.
Over de merkwaardige menselijke gave om overal gevaar in te zien, behalve bij jezelf.
In vrijwel elk gesprek over AI hoor je dezelfde combinatie van enthousiasme en geruststelling. Men ziet de kansen, men vindt het spannend. En tegelijkertijd: men maakt zich geen zorgen. Want dat AI hún beroep fundamenteel raakt? Dat gaat toch niet echt zo'n vaart lopen.
Dit is een opmerkelijk patroon. Mensen schatten de impact van AI op anderen structureel hoger in dan op zichzelf. Het heet optimistic bias: het rotsvaste geloof dat jij, met jouw specifieke werkzaamheden, net buiten het schootsveld valt.
Iedereen wil meedoen. Niemand wil vervangen worden.
De mensen van wie hun banen al zijn verdwenen door automatisering, van reisbureaumedewerkers tot telefonistes, dachten dat ook. Niet omdat ze dom waren, maar omdat het lastig is om van binnenuit te zien wat een technologie met je vakgebied doet. Je ziet wat je doet. Je ziet niet wat je bent.
Een accountant ziet: cliënten begeleiden, complexe situaties doordenken, vertrouwen opbouwen.
Een buitenstaander ziet: data invoeren, regels toepassen, standaardrapportages opstellen.
Het eerste is moeilijk te automatiseren. Het tweede is precies wat AI al doet. Het probleem is dat mensen zichzelf zien vanuit hun beste dag, hun beste ik, niet vanuit hun gemiddelde takenlijst.
De eerlijke vraag die niemand stelt
Niet: "Kan AI mijn baan overnemen?" Maar: "Welke 60% van mijn werkdag is eigenlijk routine die ik mezelf wijs heb gemaakt te geloven dat het vakmanschap is?"
De angel zit niet in "AI neemt je baan over". De angel zit in de stille herverdeling van wie wat doet, en voor welk loon.
Wat dan wel?
Nuchterheid, gecombineerd met nieuwsgierigheid. Gebruik AI, experimenteer ermee, maar met open ogen. Vraag je af wat je eraan uitbesteedt en wat dat zegt over wat je zelf eigenlijk deed. Als het makkelijk bleek te automatiseren, was het dan echt zo bijzonder?
De mensen die straks het meest waardevol zijn, weten precies wat ze zélf toevoegen en kunnen dat articuleren op het moment dat een algoritme de rest al heeft gedaan.
En ja, dat geldt ook voor recruiters…..
