- 21/10/2026
- Wim Van Den Nobelen
Waarom sollicitanten helemaal geen bezwaar hebben tegen AI
Zolang het ze maar iets oplevert.
Willen kandidaten eigenlijk wel met AI praten? Of willen ze liever een menselijke recruiter?
In recruitment kunnen we daar eindeloos over discussiëren. Over de menselijke maat, persoonlijk contact en het gevaar dat technologie het sollicitatieproces steeds onpersoonlijker maakt.
We organiseren er congressen over, schrijven er artikelen over en hebben er allemaal een mening over.
Maar stellen we eigenlijk wel de juiste vraag? Volgens mij interesseert het de gemiddelde sollicitant veel minder dan wij denken of hij met een mens of AI te maken heeft. Zolang het ze maar iets oplevert.
En dan bedoel ik niet een chatbot die vriendelijk vertelt dat je sollicitatie in goede orde is ontvangen. Of een automatisch mailtje waarin staat dat je binnen twee weken iets hoort.
Ik bedoel écht iets oplevert. Sneller duidelijkheid. Direct weten waar je aan toe bent. Zelf een gesprek kunnen plannen. Geen eindeloos heen-en-weer bellen. Geen drie keer je cv uploaden en vervolgens dezelfde informatie opnieuw moeten invullen. En vooral: niet dagenlang wachten op een reactie.
Want wat is er eigenlijk menselijk aan een sollicitatieproces waarin iemand enthousiast solliciteert en vervolgens niets meer hoort?
We hebben het voortdurend over candidate experience. Maar ondertussen hebben we processen ingericht die vooral prettig zijn voor de recruiter en de organisatie. De kandidaat mag aansluiten wanneer het ons uitkomt. En dat noemen we dan persoonlijk recruitment.
Ik ben absoluut voor persoonlijk contact. Sterker nog, ik denk dat goede recruiters juist door AI meer tijd krijgen om écht persoonlijk te zijn. Maar persoonlijk contact is geen doel op zich. Het moet waarde toevoegen.
Een recruiter die na vijf dagen belt om een afspraak te maken die een kandidaat vijf dagen eerder zelf had kunnen inplannen, voegt weinig toe. Hoe vriendelijk dat telefoontje ook is.
De menselijke maat zit niet in wie het gesprek voert, maar in hoe je met de tijd, belangen en verwachtingen van kandidaten omgaat.
En misschien zit daar wel onze grootste denkfout. Wij bekijken AI vanuit ons eigen vak. Wat betekent het voor mijn werk? Verdwijnt het persoonlijke contact? Word ik straks vervangen? Maar een sollicitant bekijkt het vanuit een heel ander perspectief.
Wat betekent het voor mij? Krijg ik sneller antwoord? Word ik eerlijk behandeld? Kom ik sneller aan tafel? Natuurlijk moet AI transparant, betrouwbaar en zorgvuldig worden ingezet. En natuurlijk wil niemand worden afgewezen door een ondoorzichtig systeem zonder mogelijkheid tot uitleg of menselijk contact. Maar laten we niet doen alsof het huidige menselijke proces altijd zo geweldig is.
Misschien zijn recruiters wel veel banger voor AI dan sollicitanten zelf.
Want kandidaten willen helemaal geen recruitmentproces. Die willen een baan. En het liefst zonder onnodige hindernissen.
Dus misschien moeten we stoppen met de vraag of sollicitanten wel met AI willen praten. En onszelf afvragen of we niet vooral bezig zijn de menselijke maat te beschermen in een proces waarin we de mens allang uit het oog zijn verloren.
