- 25/02/2026
- Wim Van Den Nobelen
Is recruitment het depressiefste beroep ter wereld?
Niet omdat we zielig zijn maar omdat we dagelijks professioneel omgaan met teleurstelling. In bulk.
Recruitment is het enige vak waarin je:
- iemands droombaan neerzet, en daarna moet uitleggen dat “de hiring manager het toch anders voelde”
- wekenlang begeleidt, en dan hoort: “ik heb een counteroffer geaccepteerd”
- een vacature vult, en finance zegt: “freeze”
- eerlijk probeert te zijn, maar “we het liever positief framen”
- 80% van je werk onzichtbaar is, maar 100% van de kritiek zichtbaar
En ondertussen moet je ook nog vrolijk blijven. Want recruiters horen “energie te brengen”.
Maar er is ook de andere kant
Kandidaten twijfelen niet omdat jij faalt, maar omdat een baanwissel spannend is (zekerheid, geld, partnerdruk).
Hiring managers zijn vaak overbelast en bang om verkeerd te kiezen.
Finance kijkt naar het risico, niet naar jouw topkandidaat.
En jij? Jij zit precies tussen menselijk gedrag en organisatorische traagheid in.
Dus depressief?
Nee. Recruitment is geen depressie. Het is een onderschat vak in een systeem dat te vaak vaag, traag en besluiteloos is.
En toch: waarom het mooi blijft
Want soms klopt het wél.
Dan verander je iemands leven, maak je een team compleet, en geef je een organisatie versnelling.
Recruitment is niet het depressiefste beroep ter wereld. Het is bij uitstek het vak waarin je hoop verkoopt in een wereld die graag twijfelt.
En dat vraagt niet altijd om energie, dat vraagt ruggengraat. En humor.
